W Londynie 7 lipca 2005 roku doszło do serii krwawych zamachów. Londyn stał się celem terrorystów - doszło do eksplozji w metrze i autobusach. Jest wiele ofiar.

Dramatyczne wydarzenia mają to do siebie, że na zawsze utrwalają w pamięci jeden moment - chwilę, kiedy się o nich dowiadujemy. Tragiczna wiadomość wdziera się między zwyczajne, codzienne wydarzenia. Jest szok, niedowierzanie, zaraz potem świadomość, że mogło to spotkać moich bliskich, którzy mogli być w pobliżu katastrofy.
 Moja mama-Anna Ordyczyńska relacjonuje:  Kiedy o godz. 10:55 słuchając komunikatu Radia ZET usłyszałam wiadomość o zamachu w londyńskim metrze, od razu zadzwoniłam do Tomka. Nie wyruszył dzisiaj na miasto w poszukiwaniu pracy!!! Został w domu, załamany bezskutecznymi poszukiwaniami przez 7 dni. Wczoraj dzwonił do mnie i oświadczył, że chce wracać do Polski, nie ma pracy i nie ma szans na pracę. Poradziłam mu, aby został jeszcze przez tydzień, już nie szukał pracy, ale aby poświęcił czas na zwiedzanie miasta i zabytków. Nie dokończyłam dzisiejszej rozmowy, telefon się wyłączył i nie mam do tej pory żadnych wiadomości od niego. Wszyscy operatorzy komórkowi zablokowali sieć, aby utrudnić porozumiewanie się terrorystom, aby utrudnić eksplozję ładunków za pomocą telefonów komórkowych i aby udostępnić służbom ratowniczym dostęp do sieci telefonicznych.

Pierwszy komunikat brzmi: gigantyczna awaria prądu i zderzenie się pociągów. Drugi, który donosi o trzech wybuchach w znajdujących się pod ziemią składach, zaczyna zastanawiać wszystkich. Gdy na jednej z głównych ulic wybucha piętrowy autobus, nikt nie ma już wątpliwości. To zamach terrorystyczny…
O godz. 8:56 doszło do I wybuchu terrorystycznego na stacji King's Cross (21 potwierdzonych ofiar śmiertelnych; o 9:17 wybuch na kolejnej stacji metra została wypalona dziura w wagonie pociągu (5 ofiar śmiertelnych); o 9:47 kolejne miejsce wybuchu-eksplodował autobus linii 30 na Woburn Place w okolicach Tavistock Square .

At ten to nine, southbound on the Piccadilly line between King's Cross and Russell Square, my train was derailed.

W stolicy Wielkiej Brytanii przebywają tysiące Polaków. Na razie nie ma żadnych informacji, czy wśród ofiar są obywatele Polski.

Tomek wysłał widokówkę z widokiem Piccadilly Cirrcus. Napisał:

„Pozdrowienia z Londynu „bombowego miasta”. 7-07-2005 roku data, którą będę pamiętał do końca moich dni. Seria wybuchów całkowicie sparaliżowała miasto oraz pokrzyżowała moje plany- miałem właśnie się wybrać do Muzeum Brytyjskiego! Ciekawe co teraz będzie z transportem oraz środkami bezpieczeństwa?

Dobrze się stało, że pospałem sobie dłużej, bo wybuch mógł mnie dosięgnąć”.

Top

British Museum -Muzeum Brytyjskie

Jest jednym z największych na świecie muzeów historii starożytnej. Zostało założone w 1753 roku przez Sir Hansa Sloane'a, lekarza i naukowca, który zebrał i umieścił duże zasoby literatury i dzieł sztuki w Montague House w Londynie. Kolekcja została zakupiona przez brytyjski rząd za 20 000 funtów szterlingów. Muzeum posiada sześć milionów eksponatów obrazujących historię ludzkiej kultury od jej początków aż po dzień dzisiejszy.

Wielki Dziedziniec (The Queen Elizabeth II Great Court) jest zadaszonym placem w centrum muzeum zaprojektowanym przez biuro architektoniczne Foster and Partners. Dach jest stalowo-szklaną konstrukcją skladającą się z 1 656 par unikalnych szklanych tafli.

Znane eksponaty

Marmury elgińskie, rzeżby z atenśkiego Partenonu
Waza Portlanda
Kamień z Rosetty
Kolekcja Steina z Azji Środkowej
Clock Room
Prace Albrechta Dürera: 1 tom szkiców i 4 tomy manuskryptów
Egipskie mumie
Benińskie brązy
Skarb Sutton Hoo

Fryz partenoński z Erechtejonu - niewielkiej świątyni obok Partenonu, największej świątyni na Akropolu, znanej przede wszystkim z czterech kariatyd, dźwigających sklepienie portyku stanowi dziś główną atrakcję Muzeum Brytyjskiego w Londynie. Muzeum Akropolu ma mniej więcej połowę fryzu. Reszta jest w Londynie, wywieziona prawie 200 lat temu przez ówczesnego ambasadora Wielkiej Brytanii w Turcji, Lorda Elgina. Brytyjczycy utrzymują, że wywiezienie go z Grecji przez Elgina uratowało zabytek przed zniszczeniem.

Rzeźby te, potocznie zwane marmurami Elgina są obecnie chlubą British Museum w Londynie.

Egipt zamierza wystąpić do londyńskiego British Museum o zwrot części sarkofagu faraona Ramzesa VI. Kamienna głowa faraona znajduje się w British Museum od 1823 roku. Sarkofag Ramzesa został zrekonstruwany (przy pomocy amerykańskiej Agencji Rozwoju Międzynarodowego) prawie w całości - brakuje tylko głowy.

National Gallery

National Gallery jest obecnie najczęściej odwiedzanym muzeum i drugą pod względem składanych wizyt atrakcją turystyczną. Na pierwszym miejscu w UK od lat znajduje się Blackpool Pleasure Beach - ogromny park rozrywki z dziesiątkami restauracji, barów i blisko 150 atrakcjami wciągającymi do gry i zabaw.

Top

Royal Academy of Art`s Burlington.

Zabytkowy budynek i ogrody znajdują się w samym centrum Londynu, pomiędzy Piccadilly i Green Park.

Salvadore Dali

Arcydzieła Rafaela

Raffaelo Santi (1483-1520), jeden z najwybitniejszych artystów włoskiego renesansu, zanim jeszcze został nadwornym architektem na dworze kolejnych papieży, służył swą sztuką księciu Urbino, namalował serię madonn, i spędził twórczo cztery lata we Florencji. W roku 1509 osiadł w Rzymie. Jego zachowana do dziś spuścizna malarska liczy 80 prac. Malując kolejne madonny dążył do stworzenia ideału kobiecego piękna. Jego niebiańskiej urody madonny można było zobaczyć na wystawie w National Gallery w Londynie. Wystawa była czynna w dniach 20.10.2004 - 15.01.2005.

 Nowy Jork specjalizuje się w sztuce impresjonistów, sztuce nowoczesnej i sztuce współczesnej. Domeną Londynu jest sztuka dawnych mistrzów, sztuka islamu i Azji.

Katedra św. Pawła

To jeden z najbardziej znanych kościołów anglikańskich w Wielkiej Brytanii i budowli Londynu. Katedra ta powstała pierwotnie na gruzach rzymskiej świątyni wybudowanej niegdyś ku czci cesarza Klaudiusza. Katedra Świętego Pawła ma około 220 metrów długości i około 110 metrów szerokości. Na aukcji w Londynie sprzedano fragment bandery z okrętu admirała Nelsona Victory. W 1805 roku pod Trafalgarem rozegrała się najsłynniejsza brytyjska bitwa morska. Okrętami angielskimi dowodził admirał Horatio Nelson. Zadał flocie francuskiej druzgocącą klęskę. Od tego czasu panowanie na morzu Wielkiej Brytanii trwało aż do czasów II wojny światowej. W bitwie pod Trafalgarem admirał Nelson został śmiertelnie ranny. Na uroczystości pogrzebowej w Katedrze św. Pawła w Londynie trumnę admirała okrywała podziurawiona pociskami i skrwawiona bandera z Victory. Przed pochówkiem, banderę podzielono na kawałki i przekazano na pamiątkę załodze okrętu. Fragment tej bandery osiągnął na londyńskiej aukcji cenę 85 tysięcy funtów.

Top

Park Greenwich, Południk Zero

W Greenwich znajduje się dawne astronomiczne Królewskie Obserwatorium (The Royal Greenwich Observatory). Zostało ono zbudowane przez króla Karola II w roku 1675 w celu poszerzania wiedzy geograficznej mającej służyć dalszym kolonialnym podbojom. Przez to obserwatorium wyznaczono przebieg południka zerowego, nazywanego także "południkiem Greenwich"

Opactwo Westminsterskie (ang. Westminster Abbey)

nazwa oficjalna - The Collegiate Church of St Peter, Westminster (Kolegiata św. Piotra w Westminsterze) to najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City, świątynia angielska.

Opactwo począwszy od Wilhelma Zdobywcy (1066) jest miejscem koronacyjnym królów Anglii. Od XIII wieku opactwo to również miejsce pochówku królów i zasłużonych osób.

Big Ben - wieża zegarowa

Nazwa początkowo odnosiła się do dzwonu ze St Stephen Tower (ang. Wieża św. Szczepana), zwanej również the Clock Tower (ang. Wieża Zegarowa), należącej do Pałacu Westminsterskiego. Obecnie nazwa Big Ben odnosi się często zarówno do dzwonu, jak i zegara i samej Wieży.

Budowę tej neogotyckiej wieży podjęto zaraz po tym, jak znaczna część Pałacu spłonęła w 1834 roku. Projektantami byli m.in. Charles Barry i Augustus W. Pugin. Dzwon nazwany został od imienia sir Benjamina Halla, głównego komisarza robót w 1858 roku. Inne źródła podają, że ta zwyczajowa nazwa pochodzi od imienia Benjamina Caunta, popularnego w owym czasie atlety. Ostateczne otwarcie nastąpiło 31 maja 1859 roku. Dzwon waży 13 ton. Zegar jest największym zegarem w Wielkiej Brytanii. Cztery tarcze mają średnicę 7,5 m każda oraz wskazówki o długości 4,25 m.

Top

 Zmiana warty pod Buckingham Palace

 Pałac Buckingham jest oficjalną rezydencją brytyjskich monarchów i jednocześnie największym na świecie pałacem królewskim wciąż pełniącym swą pierwotną funkcję. Oficjalna londyńska rezydencja królowej.

Pałac został wybudowany w 1703 jako rezydencja miejska Księcia Buckingham. W roku 1762 król Anglii Jerzy III wszedł w posiadanie pałacu, który przekształcono w jego rezydencję prywatną. W ciągu kolejnych 75 lat, pałac wielokrotnie rozbudowywano by w roku 1837 ogłosić go oficjalną siedzibą brytyjskich monarchów.

Współcześnie Pałac Buckingham, prócz roli londyńskiej siedziby królowej Elżbiety II i rodziny królewskiej, jest również miejscem uroczystości państwowych oraz oficjalnych spotkań głów państw. Dla Brytyjczyków pałac stanowi symbol Wielkiej Brytanii; tutaj Londyńczycy składali kwiaty po śmierci księżnej Walii, Diany. Obecnie pewna cześć Pałacu udostępniona zwiedzającym. Na placu przed Pałacem stoi pomnik Królowej Victorii.

Tower Bridge

- most zwodzony w Londynie, przeprowadzony przez rzekę Tamizę, w pobliżu Tower of London od której bierze swą nazwę. Tamiza  ma 346 kilometrów długości i jest jedną z najdłuższych rzek Wysp Brytyjskich.

Tower of London czasem nazywana Londyńska Tower

oficjalna nazwa ang. Her Majesty's Palace and Fortress, The Tower of London, czyli Pałac i Twierdza Jej Królewskiej Mości jest budowlą obronną i pałacową monarchów Anglii, chociaż ostatni z władców Anglii korzystał z niej to Jakub I (1566-1625).

The White Tower. W swej zadziwiającej historii budynek ten był fortecą, więzieniem, pałacem, a nawet służył jako Zoo. W słynnej budowli pilnowanej przez charakterystycznych strażników nazywanych Beefeaterami (zjadaczami wołowiny), możemy zobaczyć: Bramę zdrajców, bezcenne klejnoty koronne, koronę imperialną, berło z krzyżem i jabłko, pierścień królewski, zbroje.
                                                                                                                                                                     Top

Muzeum Wiktorii i Alberta

Top

Hyde Park

-jeden z kilku królewskich parków w Londynie, został założony w 1536 roku przez Henryka VIII, który pozyskał owe grunty od mnichów z Opactwa Westminsterskiego.

Trafalgar Square

 - plac w centralnym Londynie położony w dawnym miejscu stajni królewskich. Jego budowę zaczęto w 1829 roku a w 1843 ustawiono na środku 55 metrową Kolumnę Nelsona. Plac zdobią także pomniki króla Jerzego IV, gen. Haveloka i gen. Napiera oraz fontanny sir Lutyensa.

Piccadilly Circus

W centralnym miejscu znajduje się fontanna z figurką Erosa.

Imperial War Museum

Powrót do strony głównej

Top